liseyi bir dönem yatılı okudum. annem ve babamın beni başkalarına teslim ettikleri an herkesi düşman gibi görmeye başlamıştım. o gün o okuldan kaçmanın planlarını yapmaya koyuldum. ne yaparsam bu okuldan atılırım düşüncesi beni hırçınlığa ve haylazlığa itti.
ilk günlerde tek düşündüğüm bn ne yapmıştım da annem babam bana böyle kaldıramayacağım bir ceza vermişti
ben ne yapmıştımda beni sevgilerinden mahrum etmişlerdi.
nasıl bi cezaydı bu başkalarına teslim etmek, annenizin önünüze koduğu yemekten mahrum kalmak, eve gidince naz yapacağınız bir annenizin olmayışı nasıl bi cezaydı.. işte bu yüzden o okulu birbirine kattım günlerce gece odada kimseyi uyutmadım herkesi rahatsız ettim, öğleden sonra dayak yedim bütün hocalardan ertesi gün kavga ettim kızlarla, sonra yine dayak yedim afiyetle..annemle babama şikayet etsinler istedim ama yapmadılar. onlar annemi çağırana kadar ben hep ters gittim hocalara derdin ne senin diyen birisi aradı gözlerim okulun hademesi sonunda bunu diyen meral abla
)
kızım aklın başında bi kızsın sen neden böparsın dedi. oturdum ağladım hıçkıra hıçkıra annemle babamı istiorum ben dedim. müdürle konuşmuş odasına çağırdı beni.müdür beni teselli etti. annen senin iyi eğitim alman için buraya gönderdi. niye dedim ben gerzekalımıyım düz lisede okusam öğretmen olamaz mıyım? müdür sustu hiç bişi demedi
bir telefonla ertesi gün babam geldi,okuldan kaydımı aldı. ben de düz liseye devam ettim. sonuç öğretmenim... öğretmen lisesinden öğretmen olarak çıkmasam da düz liseden mezun olarak üniversite kazandım hemde başka şehirde okudum. o zaman tabiki kendi isteğimle gittim üniversiteye..
bu hikayemle şunu anlatmak istiyorum arkdaşlar..her çocuğun hatta en yaramaz çocuğun bile içinde bir ahdı var. belki annesine babasına belki başkasına. bakmayın onun amacı o okulu akıp ıkmak değil. derdini anlatmak. ben derdimi meral ablaya anlattım unutamamda onu. işte öğrencilerde şimdi bana anlatıor dertlerini. iki yıllık öğretmenim. gözüne bakınca öğrencinin ne demek istediğini anlarım. hangisi neye isyan ediyor bilirim. kolay bir çözümü var bunun. öğrenciyle çok daha fazla vakit geçirin. 600 tane öğrencim var.hepsini tek tek tanırım. her tenefüs biriyle dertleşirim. her akşam biriyle durağa kadar yürürüm. okulun en yaramaz öğrencisi önümde ceketini ilikler. hocam otobüse kadar eşlik edeyim mi size diye sorar. okulun en rahat öğretmeni de benim
Allha razı olsun annemden babamdan bana o günlerde yaşattıkları ızdırap şimdi işimi kolaylaştırdı.saçını okşadığınız öğrenci sizin dersinizde şımaramaz .tabi büyük uçurumlar koymamışsanız aranıza. ben bunu yapamam diyen öğretmen değildir bana göre. deneyin göreceksiniz sınıfın en yaramaz öğrencisine sevgiyle neşeyle hiç bişey olmamış gibi bi görev verin bildiği bişey sorun yolu tarif etmesini hatta sizi gideceğiniz yere götürmesini söyleyin
inanın çok işe yarayacak !!!
pazartesi tabularınızı kırarak derse başlamanız dileğiyle
zehra öğretmen...
Alıntıdır.
Yazan : zehraymn
